Karapınar

Karapınar köyüyle ilgili tüm bilgiler Köy sakinlerinin yapmış olduğu

http://simavkarapinar.azbuz.com

adresinden alınmıştır.

A- KÖYÜMÜZÜN TARİHÇESİ:

Köyümüzün tarihi hakkında yazılı, kesin bir bilgiye henüz ulaşılamamıştır. Ancak Selçuklu ve Anadolu Beylikleri döneminde bütün Anadolu’nun Türkleşmeye başladığı bir sırada ”Gaza ve Cihad” inancıyla ve fethedilen yerlerin fethedenlere yurt olarak verilmesi geleneği içinde, köyümüzün yer aldığı coğrafyada Türk Hakimiyeti başlamıştır… Osmanlı yönetimine kadar Saruhanoğlu ve Germiyanoğlu Beyliklerinin yönetiminde kalmıştır.

1921-1922 yılları arasında Yunanlılar tarafından iki kez işgal edilen köyümüz, zaferle sonuçlanan Kurtuluş Savaşı sonunda 4 Eylül 1922 tarihinde düşman işgalinden kurtulmuştur.

Köyümüzün tam olarak ne zaman kurulduğu bilinmemekle beraber köyde bulunan ağaçların yaşının araştırılmasından 750- 800 yıl evveline kadar var olduğu tahmin edilmektedir. (Kaynak: Türkiye Erozyonla Mücadele Ağaçlandırma ve Doğal Kaynakları Koruma Vakfı Simav Şube Temsilcisi Ömer Önder: “… Karapınar da 700 yıllık karadut ağacımız da bir anıt ağacıdır.”)

Rivayetler, yürük obalarının buraya gelerek yerleştikleri yönündedir. Belirtiler de bunu göstermektedir. Köyün eski bir yerleşim alanı üzerine veya yakınına kurulmadığı anlaşılmaktadır. Köy civarında bu konuda bir belirti görülmemektedir. Ancak çeşitli rivayetler anlatılmaktadır.

Bu konudaki rivayetleri şöyle sıralayabiliriz :

1. Köy ilk önce Karacalarkaşı ile Mastan mevkisi arasında bulunan ve bu gün “Köyyeri ya da Yıkıkiçi” diye bilinen yerde kurulmuş, daha sonraları bilinmeyen bir nedenle bu günkü yerine taşınmıştır.

Burada yapılan arazi düzenlemelerinde ve kazılarda bulunan kalıntılar bu konuda bazı ipuçları vermektedir.

Tahminlere göre buranın Bizanslılardan kalma bir yerleşim yeri olduğu, zamanla Türklerin yerleştiği, uzun süre beraber yaşadıkları ve zaman içinde Gayr-i Müslimlerin ya İslamiyet’i kabul ettikleri ya da köyü terk ettikleri sanılmaktadır.
Anlatılanlara göre köyün arazisi Kuzeyde Divanhıdır Köyü’ne, Doğuda Küplüce Köyü’nün mezar duvarına kadar dayandığı düşünülürse o günkü sınırların ortasında kalan bu yerin köyün ilk yerleşim yeri olma ihtimali hayli fazladır. Dikkat edilirse köyün arazileri Güney’den çok Kuzey yönündedir.

2. Birinciden farklı olarak bu günkü yerine ayrı bir köy olarak kurulduğu ve zamanla diğer köyün de buraya taşındığı varsayılmaktadır. Köyümüzün, Beylikler döneminde işlek bir yol (Kula – Simav yolu) üzerinde olması nedeniyle göçebe hayatı yaşayan bir yürük obasının burada bol miktarda su bulması nedeniyle yerleştiği yönündeki rivayetler daha gerçekçi görünmektedir.

Karapınar Çeşmesi ile ilgili iki menkıbe anlatılmaktadır :

a- Yöreden geçen bir derviş susamış. Ayağını yere vurmuş ve su çıkmış. Bunun üzerine derviş; “ Sen kara kara çeşmeler olasın. İçindekinin duracağı, dıştan gelenin gideceği gelmesin.” demiş. Bu dilekten dolayı köyümüzün çok göç verdiğine inanılmaktadır.

b- Diğer menkıbe bir çobanın hayvanlarını otlatırken suyu bulduğu yönündedir. Çoban suyun başını açıp çok su olduğunu görünce “Kara kara pınarlar olasın…” dediği daha sonra yapılan pınara, Karapınar adının verildiğine inanılmaktadır.

Eskiden Karapınar Çeşmesi’nin suyu çok gürmüş. Suyu bölmek için önüne yedi katır yükü yün konulmuş, suyunun tatlı olması için de içine büyük çıra tomrukları konulmuştur. Şu an hayatta olan Hüseyin Karapınar; çocukluğunda suyun başının açıldığını, suyun gözünün kapkaranlık ve derin olduğunu, kalın kalın çam ve çıra tomruklarının çıkarıldığını anlatmaktadır.

Bu ikinci görüşe göre; bu günkü Karapınar Çeşmesi’nin bulunduğu bölgede su başının açılmasıyla bol su olduğu anlaşılmış; arazinin de yerleşime uygun olması üzerine bir yürük obasının buraya yerleştiği anlaşılmaktadır.

Bu görüşe göre köyün ilk önce Bahçearası’nda (Küp Pınarı ile Tepecik Harmanı arası) kurulduğu, daha sonra bu günkü yerine taşındığı tahmin edilmektedir.

3. Bir başka rivayet de bir yürük beyinin bol suyu olması nedeniyle bölgeye yerleştiği, yaz aylarında burada konakladığı; kış aylarında da bu gün Manisa’nın Demirci İlçesi’ne bağlı Kışlak Köyü’nde konakladığı ve zamanla iki bölgenin de yerleşim yeri olarak iki ayrı köy olduğu yönündedir.

Köyümüzün bu günkü yerleşim yerinin orman olduğu bilinmektedir. Bunun kanıtı olan “Köklük Çamları” hala mevcuttur. Yakın zamanda bilinçsizce katledilen “Yâren Çamı” ve ihtiyarlardan duyduğumuz kadarıyla bir çam ağacının budanarak, kesilmeden minare yapılması ve uzun süre kullanılmış olması da bunu ispatlamaktadır.

Bu gün köyümüzün sınırları içinde eski çağlara dayanan biri Asarlık – Öreniçi mevkisinde, diğeri Karacalar – Mastan mevkisinde bulunan iki yerleşim yeri mevcuttur.

Köyümüz, suyu her yönüyle farklı Karapınar Çeşmesi’nin yanında kurulmasından dolayı KARAPINAR adını almıştır. Yani buradan çıkan su, hem çeşmeye hem de köye isim vermiştir.

Uzun süre köyümüz Karapınar, çevrenin merkez köyü olmuştur. Uzun süre çevrenin en kalabalık köyü olmuştur. 1949 yılına kadar köyümüzde jandarma karakolu bulunmuş, bu karakol daha sonra Demirci’nin Yarbasan Köyü’ne taşınmıştır. Yine köyümüzde haşhaş ve çeklemek (çitlenbik) yağı çıkaran değirmenlerin olması; inşaat, marangoz, demirci, nalbant vb. ustaların bulunması köyümüzü uzun süre cazibe merkezi yapmıştır.

Daha önce Manisa’nın Demirci İlçesi’ne bağlı olan köyümüz 1953 yılında Simav’a bağlanmıştır. Demirci’nin Simav’a oranla iki kat daha (Yaya olarak) uzak olmasına rağmen niye bu zamana kadar Simav’a bağlanmadığı ayrıca bir araştırma konusudur.

B- KÖYÜMÜZÜN EĞİTİM DURUMU :

Köyümüzün eğitim düzeyi yüksektir. Bu gün devletimizin çeşitli kademelerinde görev yapıp emekli olmuş büyüklerimizin yanında halen devlet kademelerinde görev alıp memurluk yapanlar, ticaret ve zanaatla uğraşan köylülerimiz de vardır.

Şu an köyümüzdeki çocuklarımız, ilk öğrenimlerinin 1-5. sınıfını köyümüzdeki birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okulunda, 6. sınıftan itibaren de taşımalı olarak Karacahisar İlköğretim Okulu’nda sürdürmektedirler.

C- KÖYÜMÜZÜN SOSYAL DURUMU :

Köyümüz Kütahya’nın Simav ilçesine bağlı, 960 rakımlı şirin bir köydür.

Köyümüz özellikle köyde yaşayanların yanında herhangi bir sebeple köyden ayrılıp emekli olanlar için, son demde yaşanacak, suyu bol, havası temiz, gürültüden uzak ender yurt köşelerinden biridir. Okulu, sağlık evi, su şebekesi, kanalizasyonu ve otomatik telefon santrali mevcuttur.

Köyümüzün önemli derecede ulaşım sorunu yoktur. Köyü Simav’a ve çevre ilçelere bağlayan yollar asfalttır. Köyümüzü Yassıeynihan, Büyükkıran ve Divanhıdır köylerine bağlayan yollar stabilizedir.

Aralıklarla mevsimine göre her türlü tüccar, pazarcı ve satıcı köye uğramaktadır.

D- KÖYÜMÜZÜN EKONOMİK DURUMU :

Köyümüzün en önemli geçim kaynakları; tarım, hayvancılık, meyvecilik ve mevsimlik işçiliktir. Çevre köylere nazaran köyümüz geniş ve verimli bir arazi yapısına sahiptir. Bu yüzden olsa gerek köyümüzde eskiden hayvancılığın önemli bir yeri bulunmaktaydı. Ancak son yıllarda nüfusun azalması, özellikle kadastro çalışmalarının tamamlanmasıyla orman alanlarının genişlemesi ve otlakların azalması ile birlikte hayvancılık önemli ölçüde gerilemiş, küçük baş hayvancılıktan büyük baş hayvancılığa yönelme olmuştur.

Köyün doğusunda ve kuzeyinde geniş orman alanları mevcuttur. Doğusundaki orman alanlarının tahrip edilmesine rağmen kuzeyindeki orman alanlarının koruma altına alınmış olmasından olsa gerek, canlılığını korumaktadır.

Bu gün için meyvecilik, köyümüzün önemli geçim kaynaklarından biridir. Elma, kiraz ve vişne yetiştiriciliği revaçtadır.

Köyümüzde mevsimine göre her türlü hayvan avcılığı yapmak da mümkündür.

Ahmet Cengiz KARAPINAR

Reklamlar

Karapınar” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s